Jamnik miniaturowy: wielkość, waga i charakter

Jamnik miniaturowy to odmiana wielkości rasy jamnik, a nie osobna rasa. O przynależności decyduje obwód klatki piersiowej mierzony po 15. miesiącu życia, a dorosły pies waży około 4–5 kg.

Awatar Hanna Wierzbicka

5 min czytania

Rudy jamnik miniaturowy krótkowłosy stojący na trawniku obok niskiego stopnia w ogrodzie

Sedno

Jamnik miniaturowy (miniaturka) to jedna z trzech odmian wielkości rasy jamnik według wzorca FCI, a nie osobna rasa. O odmianie decyduje obwód klatki piersiowej mierzony po 15. miesiącu życia, nie waga ani wygląd szczeniaka. Dorosły pies waży około 4–5 kg, ma pełny charakter psa myśliwskiego i ten sam wrażliwy kręgosłup co większe jamniki.

Jak mierzy się wielkość jamnika miniaturowego?

Wzorzec FCI nr 148 podaje osobne przedziały obwodu klatki piersiowej dla psów i dla suk, mierzonego w najszerszym miejscu po ukończeniu 15. miesiąca życia. Starsze opisy rasy podają tylko jeden przedział, 30–35 cm, bez podziału na płeć.

Odmiana wielkości Psy Suki
Standardowy powyżej 37 cm powyżej 35 cm
Miniaturowy powyżej 32 do 37 cm powyżej 30 do 35 cm
Króliczy do 32 cm do 30 cm

Podział na płeć ma praktyczny skutek: pies z obwodem 36 cm jest jeszcze miniaturą, suka z takim samym obwodem należy już do odmiany standardowej. Szczeniaka nie da się wcześniej pewnie zakwalifikować, bo klatka rośnie. „Jamnik miniaturka”, jak potocznie nazywa się tę odmianę, jest miniaturą dopiero po pomiarze.

Ile waży jamnik miniaturowy?

Dorosła miniatura waży około 4–5 kg, ale to orientacja, a nie kryterium odmiany. Wzorzec nie określa masy ciała, więc opisy rasy podają różne widełki i żadna z nich nie jest granicą między odmianami. Waga ma jednak znaczenie z innego powodu: nadwaga obciąża kręgosłup.

Czym miniatura różni się od jamnika standardowego i króliczego?

To ta sama rasa z tym samym typem i charakterem, a odmiany różnią się wielkością i pierwotnym zadaniem w norze. Nazwa Dachshund oznacza po niemiecku „borsuczy pies”. Miniatura jest częścią całej rasy, o której piszemy w tekście o jamniku jako rasie.

  • Jamnik standardowy jest największą z trzech odmian.
  • Jamnik miniaturowy powstał przez selekcję najmniejszych jamników do polowania w węższych norach, m.in. na króliki.
  • Jamnik króliczy jest najmniejszy i mieści się w wejściach do króliczych nor.

Nazwa „króliczy” pochodzi właśnie od tych wejść, a nie od tego, że pies jest wielkości królika. Fraza „miniaturowy króliczy” łączy dwie różne odmiany: obwód jamnika króliczego jest mniejszy niż w wierszu miniatury w tabeli.

Jakie szaty i umaszczenia ma jamnik miniaturowy?

Każda z trzech szat występuje w każdej wielkości, więc miniatura może być krótkowłosa, długowłosa albo szorstkowłosa. Szata nie zmienia odmiany wielkości, zmienia tylko pielęgnację.

Krótkowłosy, długowłosy czy szorstkowłosy?

  • Krótkowłosa miniatura wymaga najmniej pracy przy sierści, ale zimą marznie.
  • Długowłosa miniatura wymaga regularnego czesania; pielęgnację takiej szaty opisujemy w tekście o miniaturze w wersji długowłosej.
  • Szorstkowłosa miniatura wymaga trymowania.

Co z umaszczeniem merle i „kremowym”?

Merle (marmurkowe) to umaszczenie spotykane u jamników, także u miniatur o każdej szacie, w tym u długowłosych. Poza nim spotyka się umaszczenie jednobarwne (rude, żółte odcienie) i dwubarwne (czarne podpalane, czekoladowe podpalane). „Kremowy” to potoczna nazwa jasnego odcienia, a wzorzec takiego umaszczenia nie wymienia. Jedno ostrzeżenie dotyczy merle: kojarzenie dwóch psów merle (double merle) niesie ryzyko wad słuchu i wzroku u szczeniąt.

Jaki charakter ma jamnik miniaturowy?

To pełnowymiarowy jamnik w małym ciele: myśliwy, samodzielny i uparty, a jednocześnie przywiązany do domowników. Kłopotem nie jest brak rozumu, tylko upór i skłonność do decydowania samemu, więc „wady” miniatury to w gruncie rzeczy wady każdego jamnika. Selekcja do pracy w wąskich norach zostawiła mu silny instynkt łowiecki, czujność i niezależność.

  • Upór i samodzielność: pies sam ocenia, czy polecenie ma sens.
  • Instynkt łowiecki i kopanie: tropi, ciągnie za zwierzyną i drąży.
  • Czujność: szczeka na to, co usłyszy lub zobaczy.

Mały rozmiar nie robi z niej psa kanapowego i nie jest powodem, by nosić ją jak torebkę. Oceniam to prosto: pies, który zostaje psem, dostaje spacery z węszeniem, wczesną socjalizację i konsekwentne wychowanie. Co zrobić z jamnikowym uporem na co dzień, opisujemy w tekście o uporze i charakterze jamnika.

Czy miniatura ma zdrowszy kręgosłup od większych jamników?

Nie, mniejszy rozmiar nie chroni przed dyskopatią (IVDD, czyli chorobą krążków międzykręgowych). Miniatura ma tę samą budowę z długim tułowiem, a jej kręgosłup obciążają skoki z wysokości, częste schody i nadwaga. W praktyce oznacza to kilka nawyków: żadnych skoków z kanapy i łóżka, ograniczenie schodów i waga w normie.

Objawy i leczenie opisujemy w tekście o dyskopatii u jamnika. Przy bólu, niechęci do ruchu albo zaburzeniach chodu trzeba iść do lekarza weterynarii, bez czekania i domowych prób.

Czy jamnik miniaturowy nadaje się do mieszkania w bloku?

Tak, jeśli opiekun nosi go po schodach w bloku bez windy i ma czas na codzienne spacery z węszeniem. Kilka kilogramów da się znieść na piętro, a ograniczenie schodów dla kręgosłupa i tak to wymusza. Pytam więc o piętro i o czas na spacery, bo ważą one więcej niż metraż mieszkania.

Ile żyje jamnik miniaturka?

W opisach rasy najczęściej podaje się 12–16 lat. Na długość życia wpływają przede wszystkim masa ciała i ochrona kręgosłupa.

Awatar Hanna Wierzbicka